Image Image Image Image Image Image Image Image Image Image

Arte Suave | BJJ & Grappling | 23/08/2017

Scroll to top

Top

No Comments

Interview: Nico en J. C. Herbert. De jongste en oudste blackbelts van Nederland!

Interview: Nico en J. C. Herbert. De jongste en oudste blackbelts van Nederland!

Het is al weer veel te lang geleden dat we een interview hebben geplaatst hier op Artesuave, maar we maken dit (hopelijk) goed met een zeer speciaal interview. Namelijk met de jongste EN de oudste blackbelt van Nederland. Vader en zoon, Nico en Jan Christiaan Herbert van ICON JJ!

Nico Herbert en J.C. Herbert, De Oudste en Jongste Blackbelts van Nederland

Hoe is het om als vader en zoon samen te trainen? Zijn jullie gezamenlijk
begonnen?

JC: Mijn vader was in 2005 begonnen als ik me goed herinner, ik ben in 2007 begonnen omdat ik destijds nog veel Judo en Sambo wedstrijden deed. Het is een unieke ervaring om samen met je vader te kunnen sporten en zo ook alle avonturen die daarmee gepaard gaan te delen.

Nico: In middels is het al weer elf jaar geleden, via google BJJ gevonden in Utrecht. Training onder Remco van Baardewijk en Augusto Ferrari, eerst matten leggen, warming up, techniek en dan rollen. Ik kon wel een partijtje rossen, dat wist ik wel. Maar dit… BJJ was wel even iets anders. Ik wist meteen wat ik hier mee moest doen, dit miste ik nog in mijn competitie systeem. Ook dit was weer een goede keuze. Een paar maanden later heb ik voor het eerst aan de Open European BJJ 2006 te Lissabon deelgenomen ,bij de blauwe banders … (ik had de witte band) Afgelopen januari was ik voor de elfde keer deelnemer in Lissabon. ?

Inmiddels zijn jullie opgeklommen tot een select groepje zwarte banders.
Daarin zijn jullie zowel de jongste, als ook de oudste zwarte banders
van Nederland. Wat betekent dit voor jullie?

JC: Het was hartstikke leuk om tegelijkertijd onze band in ontvangst te nemen en daarmee de jongste en oudste zwarte banders van Nederland te worden. Het behalen van deze band is een stuk erkenning voor de jaren van hard werken. Maar ondanks dat is het behalen van deze band pas het begin!

Nico: Tien jaar terug wist ik waar ik naar toe wilde in BJJ. Het is weer gelukt. Ik had de voorgaande jaren nooit willen missen. Wat hebben we veel beleefd, wat een herinneringen. Wat hebben we veel leuke en aardige en interessante mensen ontmoet.

Hoe zien jullie de ontwikkeling van het toenemend aantal toernooien in
Nederland en Belgie? En Nico, hoe kijk je aan tegen de master divisies?
Internationaal, maar ook in Nederland?

JC: Hoe meer toernooien hoe beter het is voor het BJJ-landschap. Echter zou het verstandiger zijn als de BJJ bond van Nederland, geleid door Farzin Karbalai-Sadegh , Bas van der Wolk en Michel Verhoeven, het voortouw zou nemen in het reguleren van deze toernooien. Hierdoor krijgen de mensen die kampioen worden ook een stuk erkenning doordat zij worden opgenomen als kampioen in een algeheel systeem en zal er geen wildgroei ontstaan over het behalen van titels. Vanuit de bond kan er dan bijv. een selectiegroep gemaakt worden die gesteund worden om naar het “EK” of “WK” te gaan. Daarmee zullen Nederland en België een prominentere positie innemen als het gaat over het organiseren en steunen van sporters voor toernooien. Hierdoor kunnen er meteen meerdere deuren geopend worden op zowel internationaal als nationaal gebied. Wat weer ten gunste komt van alle sportliefhebbers en beoefenaars! Hierdoor is er ook kans om de BJJ-demografie strak te trekken naar één geheel waar nu nog veel verdeeldheid heerst. Laat Nederland en België de eerste landen zijn die nationale sportclubs bij elkaar onder de nationale vlag samenbrengt en hiervoor laat uitkomen tijdens de wedstrijden.

Nico: Ik heb veel respect voor de initiatiefnemers, vaak BJJ docenten, van deze discipline in de BJJ-wereld. De Masterdivisie geeft voor iedereen een top les in het BJJ. Je krijgt de mogelijkheid /gelegenheid om je vorderingen te testen. Door de hoeveelheid aan divisies en gewichtsklassen, zijn er voor iedereen “test lessen”. Zo zie ik het in het groot, want voor maar een klein elite groepje is er een podium plaats. Je ziet over de gehele wereld een versnelde groei van hoeveelheid van sporttoernooien. Wat ook weer een versnelling in groei van aanvangende BJJ-ers te weeg brengt. Wat mij opvalt is de groei in het voormalig Oostblok. Ik voorzie op korte termijn een behoorlijke concurrentie van de Russen en de Polen rondom het toernooi-podium. In Nederland lijkt het wel of BJJ angstvallig wordt tegen gehouden door de Judowereld. Volgens mij maken ze hier in een grote vergissing. Voor mij zou in elke opleiding voor Judo en Jiujitsu docent een verplichte stage BJJ moeten zitten. Ik kan hier ook wel een heel betoog over houden. Maar dat gebruiken we weer voor een andere keer.

herbert3

Ooit zijn jullie geswitched van JJF naar ICON JJ. Vanwaar deze switch?Wat zijn de verschillen tussen beide teams?

JC: Er ligt een best wel politieke lading in deze vraag, het antwoord is alleen praktischer. Eerder trainde ik altijd in Utrecht op vaste tijden. Destijds was dat onder Cadu, later werd dat Augusto en weer later Yamasaki. Waarna er gestopt werd met lesgeven in Utrecht. Tegelijkertijd trainden wij in Arnhem ook bij Yamasaki. Zoals bekend is werd Yamasaki later JJF, waarna er ook weer training in Utrecht werd gegeven en wij weer bij beide locaties konden trainen. De redenen voor al deze veranderingen waren divers, van politieke redenen tot persoonlijke redenen. Hier stonden mijn vader en ik buiten Mijn vader en ik hebben nooit besloten om weg te gaan bij JJF, er werd besloten om in andere plaatsen les te gaan geven dan Utrecht en Arnhem waardoor wij gedwongen werden verder te zoeken. Zodoende kwamen wij uit bij Team Agua, je raadt het vast … wat later ICON JJ werd. Het verschil tussen beide teams, liever gezegd al deze teams zit hem in de: motivatie, teamspirit, doorzettingsvermogen, de wil om wedstrijden te doen tot alleen geld genereren. Welk team het meeste waarbij past laat ik aan de lezer over. Wat alle teams gemeen hebben is het “hart” voor de sport en de wil om BJJ landelijk bekender te maken.

Nico: We hadden verschil in inzicht. Ik ben van Mathieu, Utrecht, naar Willem in Arnhem gegaan. Dat was ook een inspirerende tijd. Ook de zaterdagmorgen wedstrijdtraining bij Willem heeft mij goed gedaan. Toen Willem in Arnhem stopte, heb ik Remco van Baardewijk benaderd en vervolgens ben ik daar gestart. Vele mooie herinneringen aan de tijd daar. Ik telde daar op een moment wel vijfentwintig nationaliteiten op de mat. Wat een sfeer, had ik ook nooit willen missen. Remco werkte samen met Farid. Na vele jaren van hun goede samenwerking, is Farid toch zijn eigen BJJ-school gestart. In zeer goed overleg met Remco en Farid , hebben we voor Farid/ICON/Ze Marcello gekozen.

Hoe ervaren jullie de groei van BJJ in Nederland? En hoe zien jullie de toekomst?

JC: De groei gaat gestaag maar het is in de plus. De toekomst van BJJ zal één bond zijn. De weg erheen zal wel een lange strijd worden tussen verschillende belanghebbenden. De uiteindelijke eindbestemming van BJJ was en blijft de Olympische Spelen.

Nico: De groei gaat voor mij veel te langzaam. Een obstakel is het Judo, het lijkt of de judoleraren geen weet hebben van ons BJJ bestaan (hebben ook geen idee wat ze missen). Als zij BJJ in hun lesgeven zouden introduceren zou de jeugd volgens mij veel minder het Judo verlaten. Volgens mij verlaten veel tieners het Judo door de hormonen invasie in hun pubertijd. De jeugd kan zijn testosteron niet de baas, zoekt dan een andere uitlaatklep. Het Judo-gevecht geeft te veel beperkingen zowel staande als op de grond. We zouden een Pr-actie moeten voeren. In de toekomst zie ik zeker groei in het BJJ. De judotoppers proeven links en rechts dat ze hun Judo spel zullen moeten uitbreiden met BJJ gezien het meer tolerantere gedrag van de Internationale referees op de grote toernooien.

Wat vinden jullie ervan dat de JBN nu ook Newaza toernooien houdt?

JC: De strijdt om de macht over BJJ is begonnen. JBN tracht via deze manier meer grip te krijgen over de leegstroom van judoka’s richting BJJ. Het is een slimme zet van de JBN, alleen een iets minder slimme zet om hun eigen spelregels te introduceren. Deze zijn niet alleen onaantrekkelijk, hiermee bemoeilijken ze ook hun eigen positie in het verkrijgen van macht op de BJJ-wereld. Zelf hoop ik dat de net nieuwe BJJ bond los blijft staan van de JBN. De JBN heeft goed laten zien wat een slecht bestuur kan doen met het ledenaantal, laat BJJ niet bestuurd worden door deze mensen.

Nico: Newaza is een begin. Hopelijk komt er een grotere samenwerking. Achter de coulissen wordt er hier en daar gebrainstormd. De Judobonden in Europa liggen blijkbaar al verder voor ons uit. Ik vind dat Judo wel een groot voordeel is in het BJJ-spel, en daarom ook in de BJJ-lessen thuishoort.

Alle competitie beesten moeten volgens mij zeker een á twee keer in de week les krijgen van een goede Judoleraar (die dus ook bekend is met BJJ) om zijn staande technieken te verbeteren. Ik zie nogal eens dat de elite BJJ-ers, Judo toevoegen in de lessen en snel weer afhaken. Te laat begonnen! Men denkt er te gemakkelijk over, het staande Judo is beren moeilijk! Het duurt jaren om je staande goed te kunnen uitdrukken in fysiek gedrag. En het psychologische deel… dan ben je al weer wat jaartjes verder. Begin er niet aan of maak het af!

Zelf heb ik wel een beetje een raar gevoel om het Newaza te noemen. Het bestuur zal hiervoor wel een verklaring hebben. Maar communiceert dit niet naar buiten. Maar er is intussen wel een Newaza training bij de nationale kernploeg toegevoegd. Al mis ik wel veel deelnemers. Zo ook van de Judo kernploeg (waar blijven jullie?! Als ik de baas was, was dit ook verplichte kost voor jullie . Pas op jullie lopen snel achter op het buitenland!) Kom op mensen, laat je zien, samen staan we sterk! Respect voor de Newaza docent op de trainingen. Hij doet het toch maar.

herbert2

Als we ons niet vergissen hebben jullie gezamelijk inmiddels al een
kleine 250 zwarte banden, wanneer houdt het op? En wat was de
moeilijkste band om te behalen?

JC: BJJ is zonder enige twijfel de moeilijkste band om te behalen. Ik roep dan ook op aan iedereen om dat zo te houden! Bloed, zweet en tranen moet een band kosten, hierdoor houdt de sport zijn waardigheid als “vechtport” en niet als sport die met een laag cardio niveau gehaald kan worden. Zelf zal ik nooit vechten voor de zwarte band. Het is een erkenning voor de jaren die je gevochten hebt op een bepaald niveau. Niet een einddoel waar je elke week voor naar training komt.

Nico: Was voor mij direct duidelijk. BJJ…. Maar het is ook zo dat ik van de andere bevorderingen/promoties de druk nog niet ben vergeten. We hebben bij ons in de familie wel samen het gevoel om niet op te geven, door te gaan tot je je doel hebt bereikt. Mijn vrouw zestig jaar, begon tien jaar terug met Judo…vorig jaar voor de zomervakantie geslaagd: zwarte band Judo. Ze is zelfs in die tijd ziek geweest met operatie. Was een spannende tijd. Maar ze gaf niet op! We hebben in ons gezin zestien zwarte banden. JC en ik hebben ook in Judo, Sambo en in Nihon Ju Jitsu de zwarte band.

Nico, inmiddels wel de meest succesvolle wedstrijd vechter van de
Benelux, hoe vaak ben je inmiddels Europees kampioen en wat was je
mooiste overwinning?

Je vraagt duidelijk Europees. De WK’s komen in een ander interview…Ik ben veertien keer Europees kampioen.

Heb 26 keer op het Europese podium gestaan. In BJJ heb ik elf keer Goud. In Lissabon heb ik twintig keer op het BJJ EK-podium gestaan (vaste aannemer van metaal en een nauwe band met de vliegtuigmaatschappijen)

Van elke van de 26 Europese podium plaatsen heb ik nog alle herinneringen en anekdotes. Op vier continenten geknokt. Als ik terug kijk heb ik veel verhalen. Op een aantal EK’s heb ik samen met JC-goud. Een unieke ervaring. Soms heb ik weer een herinnering met JC over een toernooi, zo van weetje nog op die plek wat er toen gebeurde, kunnen we samen weer genieten en lachen. Wat een mooie tijd was dat. De mooiste overwinning … Ze zijn allemaal uniek.

9 uit 9. Vader tegen Zoon. Wie wint?

JC: Mijn vader, ik zal nooit tegen mijn vader vechten. Ik zal wel voor hem vechten!

Nico: Fysiek wint JC met zijn mooie spel, de ervaring neemt hij later over.

Een vraag die we ook aan de gebroeders Westra stelden. Is je
vader/zoon je beste coach of je beste tegenstander?

JC: Mijn vader is de beste coach, als er iemand is die mij (al geef ik het zelf niet graag toe) kent is het mijn vader. Van jongs af aan staat hij achter me voor me of naast me. Dankzij mijn vader ben ik gekomen waar ik vandaag de dag sta, door zijn coaching, advies en toevertrouwen ook buiten de mat!

Nico: Als ik het coachen voor mijzelf vertaal in dit interview, vindt dit plaats op toernooien. Het gaat om de punten en komma’s., dus niets anders. Kijk om je heen, zelden een coach die dat aan voelt. De stilte … Jaren terug op een EK, we waren beiden deelnemers, JC was coach bij mij aan de mat. Er gebeurde van alles in het gevecht. JC gaf een enkele punt of komma, in een splitseconde. De wedstrijd was afgelopen. We liepen naar elkaar toe, JC zei: was ik het, was jij het, of waren we het samen. Er viel voor mij een emotionele stilte…

Met zoveel jaren ervaring hebben jullie inmiddels vast en zeker wel een
vete opgebouwd met iemand. Wie is het en waarom?

JC: Om eerlijk te zijn heb ik dat tegen niemand. Het zij met BJJ of in het dagelijks leven. Als er problemen zijn, wil ik altijd naderhand rond de tafel zitten om deze bij te leggen. Binnen de budo wereld gaat dit wel een stuk makkelijker omdat er toch gedragsregels zijn waarnaar geleefd wordt, door vrijwel iedereen. Naar mijn idee uit wederzijds respect!

Nico: Nee, dat is er nooit geweest. Wel begripsverwarring, waarom doet iemand zo zoals hij doet of presenteert. Door je te proberen verplaatsen in die ander, kom je even later vaak tot interessante oplossingen. Verschil van mening, inzicht, uitwerking, en gedrag zijn onder andere wel stimulerend om te kijken wat we er mee aan kunnen.

Onlangs is er iemand direct gepromoveerd van wit naar zwart. Wat vinden
jullie, als personen die alle banden netjes hebben doorlopen, hiervan?

JC: Eigenlijk ken ik het verhaal niet goed genoeg dus berust me op de feiten die ik lees in de artikelen. Ik heb het artikel gelezen dat deze hoog gegradueerde Budo docent rechtstreeks van wit naar zwart is gegradueerd. Als ik het artikel lees van Xande Ribeiro, zesvoudig wereldkampioen, over deze ontwikkeling. Kan ik niet anders dan het eens zijn met zijn mening.

Het is beschamend dat je via politieke manieren omwille van geld je zwarte band wilt halen. We kunnen ons alleen nog gelukkig prijzen met het feit dat het om een zwarte band gaat bij CTBJJ en niet bij de grote wereldorganisatie IBJJF. Hier zal hij nooit zijn band kunnen registreren van wit naar zwart!

Nico: Jammer, een gemiste kans. Ik ken niet alle ins en outs. Het verdient niet de schoonheidsprijs. Een grote vergissing? Welke mensen neem je in dit avontuur mee… De man heeft waarschijnlijk niet de mogelijkheid gehad zich hierover eerst goed te informeren.

Wie heeft het meeste invloed gehad op jullie BJJ?

JC: Elke docent in Judo, BJJ, Sambo of Jiu Jitsu heeft zijn steentje bijgedragen aan mijn grond of staand werk. Er is niemand die ik specifiek kan benoemen die daar meer invloed op had aangezien ik mijn eigen game heb ontwikkeld. Wel wil ik ze allemaal bedanken het zal niet altijd makkelijk zijn geweest iemand lesgeven die bij alles vraagt: “maar waarom doe je dat op die manier”?

Nico: Uit eindelijk mijn ouders. Zij hebben de deur opengezet om te sporten. In het gezin waar ik uit kom, sportte iedereen. Mijn vader deed aan Judo, Jiu Jitsu en Tae Kwon do. Als kind wist ik al wat ik wilde. Wat er op mijn pad kwam nam ik mee. Als iemand een idee had, en het paste in mijn referentiekader en ik had er een goed gevoel over… was het weer een verrijking erbij. Ik ben gestart met Korfbal en Judo. Met Judo startte ik bij sportschool Boersma uit Amersfoort. Mijn Judo leraar was altijd Peter Helsdingen (Judo zevende dan en Jiu Jitsu zesde dan) De palmares van deze man is ook een autobiografie waard. Bijna mijn hele leven bij hem getraind. Van mijn zevende jaar af tot vorig jaar. Hij is nu tachtig jaar. Tien februari dit jaar heeft hij onze BJJ-sportschool in Ede geopend. Zo wel hij als wij hebben genoten van zijn/onze opening. Uiteindelijk heeft iedereen invloed gehad in mijn leven, ook ons gezin. Als het thuis niet goed gaat, wordt je nooit kampioen.

************************


Fatal error: Uncaught Exception: 12: REST API is deprecated for versions v2.1 and higher (12) thrown in /home/deb63691/domains/artesuave.eu/public_html/wp-content/plugins/seo-facebook-comments/facebook/base_facebook.php on line 1273