Image Image Image Image Image Image Image Image Image Image

GRAPPLE D'HUZES. 12 HOURS SEMINAR TO RAISE MONEY FOR THE DUTCH CANCER FOUNDATION | 13/12/2018

Scroll to top

Top

29 Comments

Interview: Mathieu Peters over de op- en toekomst van BJJ in Nederland

Interview: Mathieu Peters over de op- en toekomst van BJJ in Nederland

“Serial Submitter the Boss from Oss”, zo wordt hij liefkozend door zijn eigen studenten genoemd. Mathieu Peters van Jiu Jitsu Factory is de man achter het Dutch Open. Het grootste BJJ toernooi van Nederland dat later deze maand (23 november) weer plaats zal vinden. We spraken hem over de opkomst, de toekomst en het familievirus genaamd BJJ.

Fotos zijn van www.kevinkwee.com 

Mathieu, je bent de eerste officiële zwarte bander van Nederland. In 2007 ontving je je zwarte band van Fernando Yamasaki. Hoe ben je geïntereseerd geraakt in BJJ en hoe was het trainen in die periode?
In 1993 zag ik de eerste Ultimate Fighting Championships (UFC). Dat was voor mij een grote eye-opener. Tot die tijd deed ik traditioneel jiu jitsu en Judo. Omdat ik het ”ne-waza” (grondgevecht) altijd al erg leuk vond, besloot ik verder te gaan met het BJJ.
Er was in die tijd op BJJ gebied niet veel in Europa. Slechts een handjevol mensen hielden zich met BJJ bezig. Er was geen you tube of zo, alleen wat videobanden van Gracies. Daar moesten we het mee doen.

Ik trainde in deze periode bij sportschool Pardoel, deze sportschool heeft later mede aan de basis gestaan van de ontwikkeling van het BJJ in Nederland. Veel jongens die er in die tijd trainden hebben later veel betekend voor het BJJ of het MMA.

Op het moment dat ik voor mezelf besloot om me op het BJJ te gaan storten konden zij (in die periode) naar mijn mening nog niet bieden wat ik zocht. Ik wilde graag BJJ leren en daarvoor moest ik bij gekwalificeerde leraren zijn, zo dicht mogelijk bij de bron. Ik vond een mogelijkheid om de BJJ basis te leren te leren bij Harold Harder. Hij haalde twee keer per jaar leraren via Rickson Gracie naar Nederland. Onder één van die leraren, Romollo Barros ben ik blauw geworden.

Het BJJ begon langzaam te groeien in Nederland en in Europa. Er werden enkele wedstrijden georganiseerd maar dat had nog niet het niveau zoals we dat nu kennen. De regels waren voor niemand echt duidelijk, en iedereen had zo zijn eigen systeem. De meeste toernooien waren ook in het buitenland. Het allereerste (officieuze) EK had 40 deelnemers! In deze periode begon ik mijn eigen sportschool.

Tijdens een trainingsreis naar Brazilië werd ik door Royler Gracie er op attent gemaakt dat zijn jongste broer Robin een sportschool had in Barcelona. Dat gaf voor mij al wat meer trainingsmogelijkheden. Een aantal keren per jaar gingen we dan ook trainen in Barcelona. Onder Robin ben ik paars geworden.

In 2002 kreeg ik een bedrijfsongeval, ik viel van de ladder en brak mijn rug. Mijn toekomst en die van de sportschool was onzeker maar gelukkig kreeg ik hulp van Cadu Francis, een goede vriend.

Cadu heeft tijdens zijn verblijf in Nederland gezorgd voor een enorme impuls voor het BJJ. Hij is/was een fantastische leraar en een top competitie vechter. Veel Leraren in NL die nu grote BJJ teams hebben, zijn destijds begonnen bij Cadu.

De komst van Cadu zorgde er ook voor dat er op competitief niveau een stap in de goede richting gemaakt kon worden. Onder zijn leiding werden er in Nederland wedstrijden georganiseerd. De Dutch Open hebben we voor het eerst in 2003 gehouden! Cadu wist als jonge competitievechter precies hoe de regels in elkaar zaten. Veel van de organisatie nam ik voor mijn rekening.
Cadu vertrok na enkele jaren naar Australië. Dat was een beetje ver, dus ik kreeg van zijn leraar Fernando Yamasaki in 2007 mijn zwarte band.

In 2007 had ik de eer om de eerste Black Belt in NL te zijn. Maar dat duurde niet lang, gelukkig volgden ook anderen. Er waren inmiddels al meerdere BJJ scholen in Nederland en men had de mogelijkheid om in eigen land competitie te draaien. Een flinke stap t.o.v. de tijd waarin ik begon.

268780_10150296692551754_3986061_n

Inmiddels zijn we bijna zes jaar verder. Hoe heb je het BJJ in Nederland zien ontwikkelen?
In het begin was veel was experimenteel, iedereen was zoekende. Er waren nog geen Black Belts. Het niveau was heel basis. Er waren zeer weinig wedstrijden en de regels waren onduidelijk. De internationale bond (IBJJF) bestond ook nog niet. Niet veel mensen kenden de sport, vaak werd mij gevraagd: “Braziliaans Jiu Jitsu? Is dat niet dat dansen op het strand”? (lees: capoeira). Het was ook de periode dat je in een kickboks land als Nederland de waarde van het grondgevecht moest uitleggen, of ze verwijzen naar een UFC.

Vaak kreeg ik de reactie: “dat geknuffel op de grond is niets voor mij, ik geef gewoon meteen een knietje”.

In de jaren erna begon BJJ begon zich te ontwikkelen, steeds meer mensen in NL raakten bekend met de sport. Het aanbod aan wedstrijden in NL werd groter en het BJJ begon door te groeien. Het BJJ zelf was ook aan verandering onderhevig. Er kwamen variaties op bestaande guards, waarmee punten gescoord werden op wedstrijden. Omdat deze guards niet per definitie het uitgangspunt van zelfverdediging hadden werd deze niet gewaardeerd door de gevestigde orde, zij wilden het oude concept van zelfverdediging handhaven. Een beginnende splitsing in BJJ stijlen. Sport BJJ kreeg de overhand en een duidelijke evolutie in het BJJ was zichtbaar. Je zag ook dat mensen uit de judo wereld geïnteresseerd raakten omdat er natuurlijk duidelijke raakvlakken waren. De olievlek breidde zich langzaam uit. Het BJJ is nu vrijwel bij iedereen bekend in NL. Dit natuurlijk ook mede door de ontwikkeling van het MMA. Er ontstaan scholen in alle hoeken van NL en dat is goed. Het niveau is erg gestegen t.o.v. de periode waarin wij ooit begonnen.

Als ik de Blue Belts en Purple Belts van nu zie dan is dat totaal niet vergelijken met vroeger, toen kon je nog wel wat winnen als je maar een paar keer in de week trainde. Als je dat nu doet dan lig je er al snel uit. Veel jongens en meiden trainen iedere dag of er zijn zelfs scholen waar je al twee keer per dag kunt trainen. Ook internationaal haken we al aardig aan. Er zijn competitievechters uit Nederland die echt met de subtop meekunnen en dat is mooi!

Waar denk je dat het Nederlandse BJJ nog het meeste in kan groeien?
Ik denk dat we op de goede weg zitten. Ik vind de manier waarop wij in NL onze BJJ wedstijden organiseren een voorbeeld voor anderen. De Dutch Open, De wedstrijden van HBJJN, en de Flevo open zijn op dit moment de beste toernooien en een voorbeeld voor de landen om ons heen. Veel toernooien in het buitenland zijn echt waardeloos georganiseerd.
Wat betreft de kwaliteit van het BJJ zijn we goed bezig maar er is natuurlijk altijd meer. Mijn leraar Cadu zei altijd tegen mij: “Kijk altijd omhoog en niet omlaag”. In Scandinavië zit het beste BJJ niveau, het zou mooi zijn als we daar naar toe kunnen groeien in de toekomst. Maar dichterbij huis hebben we ook concurrentie, Polen doet het top en we moeten hard gaan werken om daarbij aan te gaan sluiten.

De gehele familie Peters lijkt besmet te zijn met het BJJ virus. Je broer (Willem) is ook een zwarte bander. Hoewel jullie uit de zelfde “BJJ periode” komen zullen er vast grote verschillen zijn tussen jullie stijlen?
Willem en ik zijn heel verschillend. We hebben dezelfde basis gehad, dezelfde leraren gehad en dezelfde sparringpartners gehad. Je vechtstijl is een afspiegeling van je karakter. Willem heeft een hele directe BJJ stijl. Zo is hij ook in zijn dagelijkse leven. Hij heeft zijn hart op zijn tong en een “no-nonsense” houding. Willem heeft de beste closed guard die ik tot nu toe bij iemand gezien heb in NL. Als daarin zit kun je maar beter je armen bij je houden.

Ik heb daarentegen een andere stijl. Ik zoek wat meer de combinatie, de weg eromheen naar mijn doel. Ik vecht graag half guard.

277402_10150295795206754_1297661_o

Tijdens de Limburg Open zagen we een bekende naam op het podium verschijnen (je zoon). Is het lastig om je eigen zoon te moeten coachen?
Mijn zoon Ben traint pas sinds een paar jaar. Lange tijd had hij andere interesses totdat ik Dudu Nascimento in mijn huis had. Dudu heeft Ben gemotiveerd om te gaan trainen, die twee kunnen het erg goed met elkaar vinden. Ben is nu 16 en hij draagt een oranje band (BJJ jeugdband). Hij had voorafgaand aan de Limburg Open al meerdere clubtoernooitjes gedraaid maar nog nooit op een groot toernooi gestaan als de Limburg Open. Ik wilde hem als vader niet te vroeg voor de leeuwen gooien omdat sommige volwassen White Belts nogal ongecontroleerd kunnen zijn.

Ik bedoel: het is toch heel je hart die dan op de mat staat. Maar hij bleef maar zeuren dat hij aan deze wedstrijden wilde meedoen.

Ik heb hem ingeschreven voor de Limburg Open en ons doel was om in ieder geval één partij te winnen. Ik was erg benieuwd want onder druk is alles anders, dan kun je jezelf niet meer verschuilen. De mat onthult je ware identiteit. Maar ik zag meteen dat hij het heeft. Hij wilde het initiatief hebben en dat mag ik graag zien in een vechter. Hij submitte bijna al zijn tegenstanders en hij werd derde. Ik was beretrots! Enkele weken erna werd hij op de Amsterdam Open eerste. Ik ben benieuwd wat de toekomst brengt.

Sinds 2003 organiseer je jaarlijks de Dutch Open. Hoe ben je hiertoe gekomen?
Mijn leraar Cadu Francis kwam ooit met het idee om een Dutch Open te gaan organiseren. Cadu wilde graag een mooi toernooi met een echte “titel”. We hebben eigenlijk vanaf die tijd samen de Dutch Open georganiseerd. Dit jaar word alweer de 11e editie.

De Dutch Open is inmiddels uitgegroeid tot zo ongeveer het grootste toernooi van Nederland. Daarnaast zien we elk jaar kleine wijzigingen in de opzet die het toernooi steeds verder professionaliseren. Waar ligt de lat?
De DO is door de jaren heen uitgegroeid tot een toernooi van formaat, voor NL begrippen wel te verstaan. Vorig jaar hadden we 33 teams en iets meer dan 300 deelnemers. Twee jaar gelden werd het mij duidelijk dat er iets in de opzet van de DO moest veranderen wilden we kunnen doorgroeien in de toekomst. Ik heb al veel BJJ toernooien gezien en heb me altijd afgevraagd waarom bepaalde dingen niet anders konden. Bijvoorbeeld: als ik in de zaal zit waarom moet ik dan de hele dag luisteren naar namen die opgedreund worden. Of deelnemers die hun naam niet horen omdat het verkeerd word uitgesproken of simpelweg omdat ze op het toilet zitten. Ook de planning stoorde ik me altijd aan. Iedereen kent het wel, je weegt in en wacht vervolgens uren voordat je aan de beurt bent, en tegen de tijd dat je het wel een beetje gehad hebt roepen ze je op. Koud natuurlijk!

Ik heb eens om mij heen gekeken hoe andere sporten dit doen en ik vond iets interessants in de taekwondo wereld. In NL draaien ze meerdaagse toernooien tot wel 900 deelnemers, en…..niet één naam hoeft te opgeroepen omdat ze met een systeem van nummers werken. Dat was voor mij een eye-opener. Ik ging op onderzoek uit en ik kwam in contact met Rakseh Gajadhar, hij doet het toernooi management voor taekwondo bonden nationaal en internationaal. Daar zitten toernooien bij van enkele duizenden deelnemers. Ik ben op gesprek bij hem geweest en hij zag meteen een uitdaging. Samen hebben we het bestaande systeem omgebouwd naar een systeem wat toepasbaar was voor het BJJ. Vorig jaar hebben we dat systeem voor het eerst geïntroduceerd en het was een enorm succes. Niet één naam hoefden we op te roepen, en het belangrijkste: de deelnemers wisten precies wanneer ze aan de beurt waren, ideaal voor hun warming up en mentale focus. Ik heb ook veel complimenten gekregen. Het enige dat niet helemaal lekker liep was het inschrijven maar ik heb begrepen dat dit ook is aangepakt.

Dit jaar werken we weer op dezelfde manier. Waar ligt de lat? Ik zou nog graag het systeem willen invoeren van drie scheidsrechters bij finale partijen, maar dat is op dit moment lastig omdat er nog niet veel goede (liefst IBJJF gecertificeerde) scheidrechters beschikbaar zijn.

Verder denk ik eraan om een Dutch Open No-Gi te gaan organiseren, dit zou dan in het voorjaar plaats moeten vinden.

In de loop der jaren hebben we aardig wat grote namen kunnen zien op de Dutch Open (o.a. Cadu Francis, Saulo Ribeiro, Augusto Ferrari). Wie zou je nog graag een keer ontvangen op het Dutch Open?
We hebben door de jaren heen al heel wat namen voorbij zien komen. Wie eens de moeite wil nemen om op onze website door de uitslagen van de afgelopen jaren heen te lopen zal zich verbazen. We hebben vechters uit de wereldtop op ons toernooi gehad maar ook jongens tussen die ooit aan het begin van hun carrière stonden en die nu heel bekend zijn. Ik heb niet specifiek een iemand die ik graag zou willen zien, dat is niet mijn doel. Ik wil graag een toernooi dat goed georganiseerd is, waar de sfeer goed is, en waar mensen tevreden op terugkijken. Als er grote namen meedoen dan is dat leuk, maar ook niet meer dan dat.

De afgelopen jaren zijn er een aantal nieuwe toernooien bijgekomen. De ene wat beter dan de andere. Wat voor tips heb je voor de organisaties?
Ik moet zeggen dat ik in NL niet veel slechte toernooien tegenkom. Dat is in het buitenland wel anders. Ik moet wel zeggen dat ik selectief ben in de toernooien die met ons team bezoek. Ik ga alleen naar de toernooien die fatsoenlijk georganiseerd zijn. De rest laat ik voor wat het is. Ik denk dat dit ook voor veel andere coaches geld. Als organisatie kun je daarom beter zorgen dat je eerst ervaring opdoet in het klein, organiseer eerst wat clubtoernooitjes en stap daarna langzaam over op het grote werk want dat is toch echt andere koek.

271765_10150296693126754_7561085_o

Je merkt op veel toernooien dat er nog wel eens dat de scheidsrechter een steekje laat vallen. Hoe denk je dit te kunnen verbeteren. Is het een idee om een scheidsrechter cursus te starten?
Scheidrechters zijn mensen en geen robots. Een scheidsrechter maakt fouten; een goede enkele en een wat minder goede een paar, daar ontkomt niemand aan. Zolang dit binnen redelijke toleranties blijft moet daar niet moeilijk over gedaan worden. Soms is het niet in je voordeel, maar soms ook wel.

De meeste scheidrechters leren het vak via hun team. Er is nog geen centraal orgaan in NL die een scheidrechter cursus aanbied. Dat zou in de toekomst zeker een goed idee zijn. Om een cursus te volgen moet je nu nog naar Portugal. Voorafgaand aan het EK organiseert de IBJJF een scheidrechter cursus. Het is wel handig om al enige ervaring te hebben voordat je hieraan deelneemt, anders ben je de draad zo kwijt want erg didactisch zit die cursus niet in elkaar. Als je deze cursus hebt gedaan ben je wel IBJJF gecertificeerd, mits je iedere twee jaar opnieuw de cursus volgt. Onderhoudsplicht dus.

Via via hoorden wij dat er door een aantal mensen gesproken wordt om BJJ in NL te onder een “bond te laten vallen.- Is dit waar? – zo ja, wat is er de gedachte achter en ben je niet bang dat je dan te veel met regeltjes te maken gaat krijgen?
Een leerling van ons team heeft contact opgenomen met vertegenwoordigers van een aantal andere BJJ-teams met als doel om samen te praten over een aantal zaken die het BJJ naar een hoger niveau kunnen tillen. De komende tijd zal er nauwer worden samengewerkt door de clubs op het gebied van onder andere seminars, toernooien, scheidsrechterscursussen en centrale trainingen. De meeste teams zitten niet echt te wachten op een bond die met allerlei verstikkende regeltjes komt. Er is wel behoefte om BJJ gezamenlijk een gezicht te geven.

Het is de bedoeling dat dit initiatief op termijn uitgroeit tot een organisatie die de belangen van het BJJ dient. Dat hoeft niet per definitie een bond te zijn.

Persoonlijk ben ik van mening dat het erg belangrijk is dat we ons centraal organiseren.

Waar denk je dat het BJJ in Nederland en België over 10 jaar zal staan?
Over tien jaar staat BJJ als volwaardige sport op de kaart tussen de andere grote martial arts. Centraal georganiseerd met nationale en internationale kampioenschappen en selectie wedstrijden voor het nationale team dat hun land op het EK vertegenwoordigd. Er zullen vechters zijn die aansluiting kunnen vinden met de top.

 


Fatal error: Uncaught Exception: 190: Error validating application. Application has been deleted. (190) thrown in /home/deb63691/domains/artesuave.eu/public_html/wp-content/plugins/seo-facebook-comments/facebook/base_facebook.php on line 1273