Image Image Image Image Image Image Image Image Image Image

GRAPPLE D'HUZES. 12 HOURS SEMINAR TO RAISE MONEY FOR THE DUTCH CANCER FOUNDATION | 19/08/2019

Scroll to top

Top

No Comments

“Er zijn veel wegen die naar Rome leiden”

“Er zijn veel wegen die naar Rome leiden”

Op de site lovefitfood.nl is een blog terug te vinden van Diana Zebracka. Diana, die eerder ook voor Artesuave een verslag heeft gemaakt van het BJJ Globetrotters Camp in Leuven, vertelt over haar voorbereiding naar het EK die helaas verre van optimaal verliep.

We volgen BJJ-atlete Diana Zebracka in haar reis naar de top. Afgelopen maand kwam er een bijzondere, onverwachtse wending op haar pad. Lees haar laatste blog over keuzes, acceptatie en keihard doorknokken.

10 januari 2015, de deadline om je in te schrijven voor het EK is vandaag. Mijn retourtje Lissabon heb ik ruim 6 weken geleden geboekt, klaar om te gaan.

Maar ineens… Ongeveer 4 weken geleden stak mijn charmante kneuzigheid de kop op. Ik schopte tijdens de training heel lafjes tegen iemand zijn hiel en ik bezeerde mijn teen… Dit deed zeer… Verder trainen lukte me niet op dat moment.

mEr zijn meer wegen die naar Rome leiden

Beetje tapen en door!

Ondanks dat ik de twee dagen erop niet gemakkelijk kon lopen en behoorlijk wat pijn had, leefde ik in de ontkenning dat mijn teen gekneusd en niet gebroken was. Ik zou een week later vast wel weer kunnen trainen. Eigenwijs dat ik was besloot ik mijn teen te tapen en door te gaan met mijn normale leven. De pijn werd niet minder, zeker niet nadat ik mijn teen heel erg hard tegen een tafelpoot stootte (zie instagram: @zebracka voor de foto’s haha).

De afgelopen weken ben ik er pas achter gekomen hoe vaak ik ongemerkt mijn voeten stoot. Na enige aansporing van een collega besloot ik 2 weken na het incident een foto te laten maken. En mijn onbewuste vermoeden was waar, het grootste kootje van mijn rechter “ringvingerteen” was schuin doorgebroken.

Ik sta nu voor een van de moeilijkste keuzes van het jaar: wel of geen EK?

Het afgelopen jaar stond geheel in het teken va mijn “grote doel”: de Europese Kampioenschappen. Alles in mijn werk en leven probeerde ik hieromtrent aan te passen.

Ik plande alles om mijn BJJ- en krachttrainingen in. In mijn vakantie wilde ik “geen tijd verliezen”, dus ging ik op trainingskamp. Op stap gaan liet ik regelmatig achterwege zodat ik fit genoeg was om te trainen. Op tijd naar bed en vroeg eruit om te trainen.

Voor eenieder die wel eens goede voornemens heeft gehad zal het heel herkenbaar zijn dat de motivatie om je doel te behalen in het begin heel erg groot is. Gedurende de weg naar je doel zal je voor vele verassingen komen te staan. Verleiding, twijfel, onbegrip, ga zo maar door. Het is niet voor niets dat 92% van de goede voornemens mislukt.

Het is vaak gemakkelijker om te stoppen dan om door te gaan. Ook ik heb op weg naar mijn doel voor vele moeilijke momenten gestaan. Verleiding, twijfel en onbegrip zijn allemaal gepasseerd.

De twijfels en onzekerheden over mijn kunnen, hebben me vaak gedemotiveerd en geleid tot frustratie. Maar mijn motto is’ fall seven times stand up eight’. Echter, bij het opstaan heb ik geregeld hulp nodig gehad van anderen (onder andere coach Maaike ?). I had to keep my eyes on the prize..

ER zijn meer wegen naar Rome

Een prijs waar geen gouden medaille tegenop kan boksen

Voor dit blog ging ik na wat ik het afgelopen jaar allemaal gedaan heb. Een leuke manier om je jaar overzichtelijk te krijgen is je foto’s bekijken. Damn… wat een hoop foto’s heb ik genomen en wat een hoop onzin zat ertussen.

Maar juist om die onzin foto’s heb ik het hardste zitten lachen. En weetje, een groot deel van die momenten hadden met mijn eindbestemming te maken, maar lagen niet exact op de snelste weg ernaartoe. Het waren de onverwachtse omleidingen die me het meeste aan lachen brachten.

Volgens “ de verwachtingen” zou een van mijn BJJ hoogtepunten mijn eerste gouden medaille moeten zijn. Maar dat gevoel van mijn eerste “overwinning” heb ik ongeveer een dag vastgehouden. Oke, dat toernooi is absoluut niet te vergelijken met een EK. Maar toch, dat gevoel van het behalen van “JE ULTIEME DOEL” zakt heel snel naar de achtergrond. Dat heb ik al eerder gemerkt toen ik bijvoorbeeld mijn MSc orthopedische manuele therapie afrondde. Jaren had ik daarvoor geknokt, maar zodra het binnen is ben je er al heel snel aan gewend.

Wat veel belangrijker voor me is, zijn de ervaringen die ik dit jaar heb opgedaan. Dat zie ik nu in.

Het zijn geen DINGEN maar juist de momenten en mensen die voor mijn hoogtepunten hebben gezorgd dit jaar.

Allereerst dat Maaike voorstelde me te willen coachen naar het EK. Ik wist zelf niet goed hoe ik alles aan moest pakken. Zij wilde me helpen terwijl ze het al enorm druk had met haar eigen zaak. Serieuze, confronterende en leerzame gesprekken die afgewisseld werden met de meest flauwe hilarische grappen. Ik heb hiervan zoveel over mezelf geleerd, mijn sterke kanten en valkuilen.

De lieve fijne en grappige mensen die ik ontmoet heb op Globetrotters Summercamp. Als ik de foto’s terug kijk van dat kamp lach ik continu. Mensen uit heel Europa en zelfs Australië waar ik nog steeds contact mee heb. Het is zo goed bevallen dat ik zelfs al een ticket heb gekocht voor het kamp van 2016!

[Lees de rest verder op lovefitfood.nl!]


Fatal error: Uncaught Exception: 190: Error validating application. Application has been deleted. (190) thrown in /home/deb63691/domains/artesuave.eu/public_html/wp-content/plugins/seo-facebook-comments/facebook/base_facebook.php on line 1273